EDUARD 84161 1:48 P-39 K/N

Bell P-39 Airacobra to amerykański, jednosilnikowy, samolot myliwski o konstrukcji metalowej z usterzeniem klasycznym w układzie dolnopłata z podwoziem trójkołowym.

Oblot prototypu miał miejsce 6 kwietnia 1938 roku, produkcja seryjna trwała w latach 1940-1944.

Mimo swego konwencjonalnego wyglądu Bell P-39 Airacobra był unikalną konstrukcją wród myśliwców US Army w okresie II wojny światowej, pierwszym z przednim kółkiem.

To rozwiązanie było podyktowane koniecznocią zabudowania ciężkiego uzbrojenia w nosowej częci samolotu, co z kolei odpowiadało oczekiwaniom połowy lat trzydziestych związanym z zapewnieniem dużej siły ognia.

Na początku 1935 roku kierownictwo firmy Bell Aircraft Corporation było obecne na pokazie działka American Armament Corporation - T9 kaliber 37mm. Oszołomione rezultatami pokazu, doprowadziło do rozpoczęcia prac konstruktorskich nad samolotem myśliwskim wykorzystującym działko T9 strzelające przez piastę śmigła i dodatkowo wyposażonym w dwa karabiny maszynowe 12,7mm zabudowane w nosowej częci kadłuba i zsynchronizowane z obrotami śmigła.

Podjęta decyzja o ulokowaniu działka w nosie maszyny narzuciła umieszczenie silnika we wnętrzu kadłuba. Napęd na śmigło przekazywany był długim wałem przeprowadzonym pod podłogą kabiny. Taka zabudowa silnika, prawie dokładnie w środku ciężkości samolotu pociągała za sobą konieczność użycia podwozia trójkołowego z przednim kółkiem.

Pierwsze duże zamówienie na 369 P-39 zostało złożone we wrześniu 1940 roku, a dostawy rozpoczęły się mniej więcej siedem miesięcy później. W podobnym czasie z linii produkcyjnej zaczęły schodzić pierwsze egzemplarze eksportowe zamówione przez Brytyjczyków.

Miały one zastąpić wysłużone maszyny Hawker Hurricane. Ostatecznie największym odbiorcą zagranicznym okazał się być jednak Związek Radziecki, który otrzymał około 4700 samolotów, gdzie łączna liczba zmontowanych P-39 wszystkich wersji nieznacznie przekroczyła liczbę 9500.