TAMIYA 35294 1:35 SP GUN SEMOVENTE M40

Semovente M40 był włoskim działem samobieżnym z okresu II wojny światowej. Pierwsze prototypy powstały w 1941 roku, a produkcja seryjna trwała w okresie 1942-1945.

W sumie powstało ok. 410 egzemplarzy tego pojazdu.

Semovente M40 był napędzany silnikiem wysokoprężnym FIAT SPA 15T lub silnikiem benzynowym FIAT SPA 15TB o mocy odpowiednio 145 KM i 195 KM. 

Uzbrojenie pojazdu to pojedyncza haubica L/18 kal. 75 mm oraz 1 karabin maszynowy Breda mod. 30 kal. 6,5 mm lub Breda mod. 38 kal. 8 mm.  

Pierwsze prace we Włoszech nad działem samobieżnym rozpoczęły się już w latach 30. XX wieku, ale spore sukcesy jakie odniosły niemieckie StuG III w toku walk we Francji w 1940 roku znacznie przyspieszyły te prace, co zaowocowało powstaniem właśnie Semovente M40.

Nowe, włoskie działo samobieżne posiadało przeciętny pancerz z przodu kadłuba i na jego bokach, ale okazało się, że posiadało wystarczające uzbrojenie. Miało również niską sylwetkę co wydatnie ułatwiało maskowanie pojazdu w warunkach pustynnych.

W toku walk w Afryce Północnej (1942-1943) działa Semovente M40 okazały się bardzo użyteczną bronią i odegrały niemałą rolę w toku bitwy pod El-Alamein w 1942 r. oraz w toku walk w Libii i Tunezji w 1943 roku.

W toku produkcji seryjnej powstało kilkanaście wersji tego pojazdu.

Pierwsza wersja produkcyjna nosiła oznaczenie Semovente M40 i była budowana na podwoziu czołgu M13/40.

Kolejna - Semovente M41 – powstała już na podwoziu wozu M14/41.

Wreszcie ostatnia seria produkcyjna - Semovente M42 – była budowana na podwoziu czołgu M15/42.

Niezależnie od wersji wszystkie pojazdy z serii Semovente M40 miały to samo uzbrojenie główne, zbliżony pancerz oraz jednostkę napędową.