TAMIYA 35300 1:35 MATILDA MK.III/IV

Matilda I A11 był brytyjskim czołgiem piechoty z okresu II wojny światowej. Pierwsze prototypy powstały w 1936 roku, a produkcja seryjna trwała w okresie 1939-1940.

W sumie powstało ok. 140 egzemplarzy tego czołgu. Matilda I był napędzany silnikiem Ford V8 o mocy 70 KM. Uzbrojenie pojazdu stanowił tylko pojedynczy karabin maszynowy kal.7,7 lub 12,7 mm umieszczony w wieży.

Czołg Matilda I skonstruowano jako nowy czołg piechoty dla armii brytyjskiej, a jego pomysłodawcą był generał P.C. Hobart.

W jego konstrukcji położono nacisk przed wszystkim na potężny pancerz, mający chronić czołg przed ostrzałem artylerii przeciwpancernej oraz na niskie koszty produkcji wozu.

Uznano również – jak się okazało błędnie – że pojedynczy karabin maszynowy będzie uzbrojeniem wystarczającym dla nowego wozu. Jednak w chwili rozpoczęcia produkcji seryjnej, zaczęto w dowództwie armii brytyjskiej postrzegać Matilda I jako czołg przejściowy co wpłynęło też na małą ilość wyprodukowanych pojazdów.

Matilda I wszedł do linii w 1938 roku, a jedyny raz został wykorzystany bojowo w toku kampanii francuskiej w maju-czerwcu 1940 roku.

W związku z niską oceną jaką uzyskał całkowicie zaniechano jego produkcji, a do 1942  roku wycofano ten czołg z linii, przekazując je do celów szkoleniowych.

Matilda II A12 był brytyjskim czołgiem piechoty z okresu II wojny światowej.

Pierwsze prototypy powstały w 1938 roku, a produkcja seryjna trwała w okresie 1939-1943. W sumie powstało ok. 2900 egzemplarzy tego czołgu.

Matilda II był napędzany albo dwoma silnikami Leyland o mocy 95 KM każdy albo dwoma silnikami AEC o mocy 87 KM każdy.

Uzbrojenie pojazdu stanowiła pojedyncza armata 2-funtowa OQF kal. 40 mm oraz pojedynczy karabin maszynowy Besa kal.7,92 mm.

Czołg Matilda II skonstruowano jako bardzo daleko idące rozwinięcie czołgu Matilda I, tworząc de facto nowy czołg o znacznie większych możliwościach bojowych.

Przede wszystkim zmieniono uzbrojenie główne i zastosowano armatę kal. 40 mm w wieży, zamiast pojedynczego karabinu maszynowego. Zastosowano też nową jednostką napędową oraz wyraźnie wzmocniono pancerz, zwłaszcza w przedniej części wozu.

W efekcie, Matilda II w chwili wejścia do służby była najlepiej opancerzonym czołgiem świata, o niezłym uzbrojeniu (do 1941-1942 roku), ale o niskiej prędkości maksymalnej sięgającej jedynie 15 km/h w terenie!

Spisała się świetnie w toku walk w Afryce Północnej w latach 1940-1942, ale po 1943 roku czołgi tego typu były sukcesywnie wycofane ze służby na korzyść czołgów Sherman i Valentine.

W toku produkcji seryjnej powstało kilka wersji Matilda II.

Chronologicznie pierwszą był pojazd oznaczony jako Matilda I Mk. II, który jako pierwszy wszedł do produkcji seryjnej z karabinem maszynowym Vickers kal. 7,7 mm oraz armatą kal. 40 mm.

Krótko później pojawiła się wersja Matilda II Mk. IIA, w której karabin Vickers zastąpiono karabinem Besa.

Ciekawą wersją była wersja oznaczona jako Matilda III CS, uzbrojona w haubicę kal. 76,2 mm i przeznaczona do bezpośredniego wsparcia piechoty.

Czołgi typu Matilda II były wysyłane do ZSRR w ramach programu Lend-and-Lease, weszły też na wyposażenie armii kanadyjskiej, nowozelandzkiej oraz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (PSZ).