TAMIYA 61027 1:48 A6M5C TYPE 52 Z

Mitsubishi A6M Reisen (inne nazwy: Zero lub Zeke) to japoński, jednosilnikowy samolot myśliwski o konstrukcji w pełni metalowej w układzie dolnopłata z okresu II wojny światowej.

Oblot prototypu miał miejsce 1 kwietnia 1939 roku, a wprowadzenie do służby w lecie 1940. Pierwsze prototypy były napędzane silnikiem Mitsubishi Zuisei 13, ale od modelu A6M2 model 11 wykorzystywano silnik Nakajima NK1B Sakae 12 o mocy 950KM, co uczyniło z samolotu jeden z najlepszych myśliwców wczesnego okresu wojny.

Tuż przed wojną i w jej toku powstawały kolejne wersje.

Jedną z najsłynniejszych był A6M2 model 21, przygotowany na początku wojny na Pacyfiku jego specjalna wersja ze skrzydłami składanymi przeznaczona dla lotniskowców, która stała się podstawowym japońskim myśliwcem pokładowym.

Kolejne wersje to A6M3 oraz A6M5, z których każda miała kilka podwersji.

W pierwszej z nich wykorzystano silnik Nakajima Sakae 21 o mocy 1130 KM ze sprężarką, co jednak oznaczało wzrost masy oraz spadek zasięgu i zwrotności. Problem ten starano się rozwiązać w wersji A6M5, poprzez zmianę układu wydechowego, zmianę kształtu skrzydła oraz zrezygnowano z ich składania, co sprawiło, że wzrosła prędkość maksymalna.

Oblot tej wersji nastąpił w 1943 roku i był produkowany, aż do końca wojny.

Warto odnotować, iż jedną z najszerzej produkowanych wersji A6M5 był samolot A6M5C Model 52C ŤHeiť, którego wyprodukowano blisko 5000 sztuk.

Samoloty Zero brały udział w toku całej wojny na Pacyfiku służąc przede wszystkim jako myśliwce pokładowe, ale również w niemałym stopniu jako myśliwce Armii.

Ojcem tego słynnego samolotu był inżynier Jiro Horikoshi, który opierał się na doświadczeniach wyniesionych z prac nad samolotem M5A.

Udało mu się opracować samolot bardzo zwrotny, o świetnych właciwościach aerodynamicznych, nadający się idealnie do walki kołowej oraz o sporym zasięgu. Jednak osiągnięto to kosztem opancerzenia oraz brakiem samouszczelniających się zbiorników paliwa.

Co więcej, w wyniku braku silników lotniczych o mocy porównywalnej z maszynami amerykańskimi z każdym rokiem wojny Zero z supersamolotu, od 1943 roku, ewoluowało w stronę coraz słabszego rywala P-51, P-47 czy F-4 lub F-6.

Okazało się też maszyną wrażliwą na uszkodzenia i bardzo podatną na ostrzał.

Nie zmienia to jednak faktu, iż Alianci, aż do 1943 roku, nie posiadali samolotu, który byłby w stanie konkurować z A6M Zero.