TAMIYA 61050 1:48 MESSERSCHMITT BF109-E3

Messerschmitt Bf-109 to niemiecki, jednosilnikowy samolot myśliwski o konstrukcji metalowej, w układzie dolnopłata z usterzeniem klasycznym. Okazał się podstawowym i najliczniej produkowanym myśliwcem Luftwaffe w czasie II wojny światowej.

Oblot prototypu miał miejsce 29 maja 1935 roku, a produkcja seryjna trwała w latach 1936-1945.

W sumie szacuje się, że łącznie wyprodukowano około 35000 myśliwców Messerschmitt Bf-109 wszystkich odmian, z czego wiele po wojnie trafiło do sił powietrznych Czech i Izraela.

W toku produkcji powstało kilka głównych odmian samolotu Bf-109.

Pierwszą serią przedprodukcyjną był Bf-109B (Berta) z różnymi wersjami silnika Junkers Jumo 210 (A lub Da). Były one testowane w Hiszpanii od 1937 roku w czasie wojny domowej.

Kolejna wersja to Bf-109C (Cezar). Posiadały one inny silnik od wersji B, oraz rozbudowane uzbrojenie złożone z dwóch działek 20mm oraz 2 km kal.7,92mm. Także te maszyny walczyły na niebie Hiszpanii.

Trzecia wersja to Bf-109D (Dora) z silnikiem Junkers Jumo 210 Da lub Daimler-Benz DB 600. Walczyła ona w kampanii wrześniowej, ale na przełomie 1939/1940 została zastąpiona przez wersję E.

Najsłynniejszym modelem był Bf-109E (Emil) z silnikiem Daimler-Benz 601A lub N. Jako pierwszy model posługiwał się trzy-, a nie dwu-łopatowym śmigłem. Bf-109E walczyły w kampanii francuskiej, nad Anglią oraz w Afryce Północnej i na froncie wschodnim.

Kolejna wersja to Bf-109F (Friedrich), która zdaniem niemieckich pilotów była najdoskonalsza aerodynamicznie. Posiała zmieniony kształt kadłuba, skrzydeł, owiewki kabiny, ale nie zastosowano nowego silnika. Wprowadzano go do służby na przełomie 1940/1941 roku.

W ramach rozwoju konstrukcji opracowywano kolejne specyfikacje Bf-109, z których wersję G (Gustav) wyprodukowano w największej ilości egzemplarzy.

Najpoważniejszą zmianą podnoszącą osiągi maszyny było zamontowanie nowego 12-cylindrowego silnika Daimler-Benz DB605A o mocy 1475KM.