ZVEZDA 3545 1:35 SOVIET TANK BT7

BT-7 to sowiecki czołg lekki z okresu międzywojennego oraz z początkowej fazy II wojny światowej. Pierwsze prototypy tego pojazdu powstały na początku lat 30. XX wieku, a produkcja seryjna trwała od 1935 do 1940 roku. Prawdopodobnie w jej toku powstało ok. 5300-5500 wozów tego typu.

W wersji podstawowej (BT-7) napęd zapewniał pojedynczy silnik M-17T o mocy 450 KM. Uzbrojenie podstawowe składało się z armaty wz.1932 kal. 45 mm oraz 1 karabinu maszynowego DT kal. 7,62 mm.

BT-7 należał do rodziny czołgów szybkich (szybkobieżnych) opracowanych w ZSRR w oparciu o importowane podwozie i zawieszenie konstrukcji Waltera Christiego.

Pozwalało ono tym czołgom poruszać się zarówno na gąsienicach, jak i na kołach. Rzecz jasna w przypadku poruszania się po drodze prędkość maksymalna wozów z rodziny BT była bardzo wysoka – znacznie przekraczająca możliwości wozów gąsienicowych.

Czołg BT-7 także posiadał taką możliwość. Powstał jako ewolucyjne rozwinięcie wozu BT-5. Posiadał jednak, w stosunku do swego poprzednika, większy kadłub.

Od 1937 r. montowano na nim nową wieżę, wzmocniono też zawieszenie oraz poprawiono przeniesienie napędu. Pod koniec 1939 r. wszedł do produkcji model BT-7M napędzany silnikiem W-2 o większej mocy, jak również posiadający zupełnie nową wieżę.

Czołgi BT-7 zostały użyte bojowo w czasie agresji na Polskę we wrześniu 1939 roku, jak również w początkowej fazie wojny niemiecko-radzieckiej w 1941 roku.